شعر از تائب اگر بخیلان و هوسبازان نبودند من اینجا نبودم

گره بکار دیگران نزنید اینکار مستوجب خشم خداست

از آه و ناله تائب شرم کنید بنده ای که مظلوم و بی ریاست

یوسف کجا و برادرانش کجا این راه و رسم دنیای بی وفاست

با اینکه بد بود مرتکب شدید آخر شرف و غیرتتان کجاست

ای چشمهای شور و دلهای سیاه بهشت سهم انسانهای باصفاست

وقتی که امتحان تمام می شود صد وای به حال و روز شماست

هرچند که بدستتان سوختیم ساختیم ارزش داشت چون عاقبت باماست

تحقیر و تخریب ما موقتیست مهم پایان کار یعنی انتهاست

کم کم خودتان را جمع و جور کنید صحبت از یک دنیا جوروجفاست

فریاد ما به گوش این و آن رسید منظور قلبهای شیر و دلهای دریاست

هرکجا که هستید بر جوروجفاها صبر و شکر جمیل کنید چون خداوند می خواهد مقامتان را بالا ببرد هرچه بیشتر و بهتر صبر و شکر کنیم زودتر و بهتر به نتیجه می رسیم